گوش كن دورترين مرغ جهان مي خواند

شب سليس است و يكدست و باز

شمعداني ها

و صدادار ترين شاخه فصل ماه را مي شنوند

پلكان جلو ساختمان

در فانوس به دست و در اسراف نسيم

گوش كن جاده صدا مي زند از دور قدمهاي تو را

چشم تو زينت تاريكي نيست

پلكها را بتكان كفش به پا كن وبيا

و بيا تا جايي كه پر ماه به انگشت تو هشدار دهد

و زمان روي كلوخي بنشيند با تو

و مزامير شب اندام تو را مثل يك قطعه آواز به خود جذب كنند

پارسايي است در آن جا كه تو را خواهد گفت :

بهترين چيز رسيدن به نگاهي است كه از حادثه عشق تر است