سرطان می آید

و بی دلیل همراه زندگانیم میشود

                                                      یک همراه همیشگی!

آری براستی دوست داشتن دلیل نمیخواهد

او هم بدون دلیل مرا دوست میدارد

مرا میپرستد

او در وجودم خانه ای دارد آرام

که تو میدانم نمیدانی!

او مرا میبرد میدانم

چون به عشقش ایمان دارم

او مرا می رباید از دستان پر مهر پدر و مادرم

او میبرد مرا چون که دوستم میدارد

در یکی از روزهای هفته زیر این آسمان کبود هر کجا باشم

و میدانم که روز رفتنم باید چهارشنبه ی هفته ای سنگین باشد

که شاید گذر سنگینش مرا زجر میداده

او می آید و مرا با خود میبرد...!

 

در پناه حق

 

نازنین

 

نوشته شده در دوشنبه سیزدهم خرداد 1387ساعت 11:2 توسط تنهاترین نازنین کره ی خاکی...| |